Over Miranda

Ik kijk verder dan wat jij laat zien

Voorbij de glimlach, voorbij 'het gaat goed'. Voorbij de versie van jezelf die je hebt geleerd te tonen. Ik voel wat je draagt. Altijd al gedaan. Ik bewoog van jongs af aan tussen werelden. De wereld van het zichtbare, en de wereld van wat je voelt maar niet kunt uitleggen. Lange tijd probeerde ik dat te begrijpen met mijn hoofd. Nu vertrouw ik op wat mijn ziel allang wist.

Mijn missie is om de energieën die rond ons stromen zichtbaar en voelbaar te maken, zodat iedereen hun eigen kracht kan ontdekken en belichamen.

Rouwen om het leven heeft mij gevormd. Mijn broer en mijn vriendin verlieten deze wereld veel te vroeg. Hun verlies bracht mij terug naar de essentie. Naar de stilte, voelen, naar de bron in mijzelf. Zij lieten geen spullen achter, maar bewustzijn en liefde. Het besef dat het leven niet bedoeld is om te overleven. Maar om werkelijk te voelen.

Ik begon met lichaamswerk, ontdekte de verbonden adem en verdiepte mij in het mediumschap. Niet omdat ik iemand anders wilde worden, maar omdat ik voelde dat er meer was, meer dan het zichtbare leven.

Gaandeweg ontdekte ik dat echte rijkdom niet zit in harder zoeken, maar in de vertraging. In het waarnemen vanuit een diepere laag.  Vandaag werk ik met vrouwen en soms mannen die alles dragen behalve zichzelf. 

Via het gesprek dat raakt. Via het lijf dat weet.  Wat beweegt er echt onder de oppervlakte. Geen methode die over je heen wordt gelegd. Geen suikerlaagjes, wel de waarheid.

Ik ben iemand die haar hele leven tussen werelden beweegt. Het zichtbare en het onzichtbare. Voelen en begrijpen en onderzoeken. Wat je toont en wat daaronder leeft. 

Al van jongs af aan voelde ik wat mensen niet uitspraken. Spanningen die werden ingeslikt, energie die ze uitstraalde en niet klopten met wat ze uitspraken. Ik wist dingen zonder te kunnen uitleggen hoe. Lange tijd hield ik dat verborgen, maakte mezelf kleiner en paste me aan. 

Toch ontdekte ik gaandeweg dat echte rijkdom niet zit in harder zoeken. Maar juist in vertraging en de rust.
In leren waarnemen vanuit een diepere laag.

Verlies heeft daarin veel  voor mij veranderd.

Mijn broer en mijn vriendin verlieten deze wereld veel te vroeg. En juist hun verlies bracht mij langzaam terug naar de essentie van het leven.

Naar stilte.
Naar voelen.
Naar verbinding met de bron in mezelf.

Zij lieten zoveel meer achter.
Niet in spullen of woorden, maar in bewustzijn, in liefde.

In het besef dat het leven niet alleen bedoeld is om te overleven, maar om werkelijk te voelen.

Langzaam ontstond er meer rust in mij en vooral zachtheid.
Meer vertrouwen in mijn eigen intuïtie en diepe weten.

Vandaag de dag leef ik anders.
Meer afgestemd.
Meer in verbinding met mezelf.
Niet meer voortdurend op zoek naar méér, maar juist naar wat écht klopt voor mij.

Ik schrijf momenteel aan mijn boek Onzichtbaar Gewicht.
Een proces waarin alles samenkomt: mijn levensverhaal, mijn gevoeligheid, mijn verlies, mijn intuïtie en mijn liefde voor de diepere lagen van het mens-zijn.

Deze periode voelt als overvloed creëren op een manier die volledig bij mij past.
Niet vanuit haast of moeten.
Maar vanuit rust, waarheid en innerlijke vrijheid.

Het meisje dat wist dat ze vrij kon zijn.

“Misschien ben ik niet in jouw leven gekomen om je te veranderen… maar om je te herinneren aan de vrouw die je diep vanbinnen altijd al was.”